Skip to main content

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia – szacuje się, że na całym świecie na depresję chorować może nawet 350 milionów osób – z czego w samej Polsce aż 1,5 miliona. Biorąc pod uwagę te wielkie liczby, możemy przyjąć, że każdy z nas ma w swoim życiu duże prawdopodobieństwo kontaktu z osobą zmagającą się z tą chorobą. Czy jednak wiemy, w jaki sposób zachowywać się, gdy zachoruje ktoś nam bliski? Jak z nim rozmawiać, a czego kategorycznie unikać?

O depresji coraz więcej mówi się w mediach i nie tylko. Choroba ta czasami potrafi długo się ukrywać pod płaszczykiem swoich niepozornych objawów wskazujących na zupełnie inne dolegliwości. Posiada ona bowiem zespół objawów nie tylko psychicznych, ale również somatycznych.

Do najczęstszych objawów somatycznych depresji zaliczyć możemy między innymi:

  • zmęczenie, z którym trudno wygrać – nawet starając się odpoczywać,
  • brak energii do pracy, rozwijania swoich pasji, ale także do zwykłych codziennych obowiązków – takich jak sprzątanie czy gotowanie,
  • problemy z jedzeniem – zupełny brak apetytu i przyjmowanie małych ilości pokarmu, albo w drugą stronę – chorobliwe objadanie się, nadmierna chęć spożywania,
  • bezsenność i problemy z zasypianiem o ustalonych porach, albo nadmierna senność i problemy ze wstaniem z łóżka.

Poza objawami fizycznymi depresja objawia się przede wszystkim:

  • długotrwającym obniżeniem nastroju,
  • przygnębieniem i trudnościami w zauważaniu rzeczy pozytywnych, pięknych,
  • utratą zainteresowania rzeczami, które dotychczas nas zapalały,
  • brakiem wiary we własną wartość, siłę i umiejętności,
  • problemami z zebraniem myśli, dekoncentracją uniemożliwiającą na przykład pracę,
  • ucieczką od ludzi – brakiem ochoty na spotkania towarzyskie,
  • a nawet myślami samobójczymi czy zachowaniami autodestrukcyjnymi.

Jeśli ktoś z naszych bliskich zachoruje na depresję, powinniśmy wiedzieć, jak się zachowywać, by mu pomóc lub nieco ulżyć w przebiegu choroby.

Jak rozmawiać z osobą chorą na depresję?

Trudno jest stworzyć konkretny słownik wypowiedzi, które należy kierować do osób cierpiących na depresję. Warto jednak wiedzieć, jakich zasad trzymać się, by nie pogłębiać stanu bliskiej nam osoby.

  1. Interesuj się, ale nie przesadzaj

Osobie chorej warto okazać zainteresowanie, zapytać o jej samopoczucie, o to, co dziś robiła, na co ma ochotę. Czasami chorzy nie mają chęci na rozmowę, ale niekiedy wręcz otworzą się przed rozmówcą. Trzeba jednak pamiętać o tym, by w swoim zainteresowaniu nie pójść za daleko. Dopytywanie, kolokwialne „ciągnięcie za język” osoby chorej, która ewidentnie nie ma ochoty o czymś opowiadać, przyniesie odwrotne skutki od zamierzonych, mimo najszczerszych chęci. Najlepszym wyjściem jest okazywać zainteresowanie, ale jednocześnie dawać dużo oddechu i swobody.

  1. Okazuj zrozumienie

Osobom chorym na depresję wiele rzeczy przychodzi z trudem. Jeśli mają problemy z brakiem energii, są zmęczone, to nie wymagajmy od nich niczego na siłę, tylko wykażmy zrozumienie. Pamiętajmy również, że nie powinniśmy obrażać się, jeśli chory nie ma ochoty na wyjście do baru czy restauracji.

  1. Proponuj aktywności możliwe do wykonania

Osobie chorej warto jest proponować wspólne aktywności. Należy jednak pamiętać, by były to aktywności, które będzie w stanie wykonać. Jeśli będziemy namawiać izolującą się osobę z depresją na imprezę wśród ludzi, nie tylko może odmówić, ale również poczuć, że nie jest do czegoś zdolna, przez co mylnie sądzić, że jest gorsza od tych, którzy na wspomnianej imprezie się pojawią. Dobrą propozycją może być na przykład spacer w parku, który nie będzie stawiał osoby chorej w niezręcznej sytuacji.

  1. Pomagaj choremu, ale nie wykonuj czynności za niego

Pomoc – w różnych aspektach – może osobie cierpiącej na depresję ułatwić codzienne funkcjonowanie. Jednak nie należy wyręczać jej – na przykład w obowiązkach domowych. Takie działanie może przynieść odwrócony skutek. Powinniśmy starać się zachęcać osoby chore do podejmowania aktywności, na przykład wykonując je wspólnie (gotowanie razem).

  1. Nie zaprzeczaj odczuciom, jakie towarzyszą choremu

Czasami zmęczenie, zdenerwowanie czy brak pełnego zrozumienia zjawisk sprawiają, że zaczynamy negować uczucia osoby chorej. Odnosimy mylne wrażenie, że przesadza bądź wmawia sobie problemy. Absolutnie nie należy snuć tego typu oskarżeń. Tego rodzaju „kubeł zimnej wody” wylany na chorego może mu bardzo zaszkodzić.

Wydawać by się mogło, że powyższe zasady są łatwe do wcielenia w życie. Sytuacje życiowe pokazują jednak, że w komunikacji z osobą cierpiącą na depresję łatwo jest popełnić błędy – nie są one jednak efektem złych zamiarów. Warto zawsze pamiętać o tym, że chory jest w zupełnie innej sytuacji niż my i ma przez to odmienny od naszego obraz rzeczywistości.