Seksoholizm

Seksoholizm

Seksoholizm to rodzaj uzależnienia behawioralnego, którego obejmuje przymus zachowań o podłożu seksualnym, mających destrukcyjne skutki dla zdrowia i życia emocjonalnego i społecznego jednostki. Do takich zachowań należą: częste zdrady, ciągła potrzeba odbycia stosunku, kompulsywna masturbacja, natręctwa seksualne, częste oglądanie pornografii. Osoba uzależniona od seksu nie potrafi zbudować zdrowej relacji z innymi, zaczyna mieć w stosunku do seksu wręcz obsesje, stopniowo oddala się od bliskich osób i zaczyna zaniedbywać obowiązki zawodowe. Zaczyna prowadzić podwójne życie co prowadzi do wyrzutów sumienia. Zachowania seksualne stają się sposobem na ucieczkę lub pozbycie się nieprzyjemnych emocji, stresu czy relacji, w których nie potrafi być. Seksoholik nie potrafi cieszyć się z seksu, który staje się dla niego główną potrzebą i jest dla niego w stanie poświęcić wszystko łącznie ze zdrowiem, pracą czy rodziną. Skutki seksoholizmu są poważne i dotyczą sfery zdrowotnej, społecznej i psychicznej. Seksoholik poprzez swoje uzależnienie jest nie tylko narażony na zarażenie się różnego rodzaju chorobami wenerycznymi i czy wirusami np. HIV, ale również zaburzenia snu czy ogólne wycieńczenie organizmu. Uzależnienie od seksu może też doprowadzić do wygłuszenia uczuć i emocji, prowadząc do apatii czy stanów depresyjnych. Życie osoby uzależnionej oparte jest na kłamstwach, często zaniedbuje lub wykorzystuje rodzinę.

Badania z 2007 roku przeprowadzone przez berliński Instytut Maxa Plancka, pokazały, że w mózgach osób uzależnionych od pornografii internetowej występują takie same zmiany jak u osób uzależnionych od kokainy czy metamfetaminy. Badacze uznali też, że kompulsywne zachowania seksualne mogą prowadzić do trwałych fizycznych i anatomicznych zmian w mózgu charakterystycznych dla uzależnienia. Powyższe badania wskazują, że anatomiczne zmiany w płatach czołowych mózgu mogą upośledzać kontrolę zachowań seksualnych oraz na funkcjonowanie istoty białej w mózgu odpowiedzialnej za podejmowanie dojrzałych decyzji.

Z badań wynika również, że zachowania seksualne, podobnie jak substancje psychoaktywne, uruchamiają te same mechanizmy odpowiedzialne za układ nagrody, co oznacza że aby uzyskać ten sam efekt co na początku potrzebujemy coraz bardziej ekstremalnych doznań.