Pierwsze pytania trzeźwo myślącego alkoholika

Uzależnienie od alkoholu nazywane zamiennie chorobą alkoholową lub alkoholizmem, rozumiane jest jako zaburzenie, polegające na utracie kontroli nad ilością spożywanego alkoholu. Trudność z kontrolowaniem ilości wypijanego alkoholu jest kluczowa i stanowi podstawę do diagnozy choroby alkoholowej. Występują cztery fazy uzależnienia, w każdej z nich można rozpocząć leczenie. Od czego ma zacząć alkoholik? Co to jest trzeźwość? Najkrótsza definicja trzeźwości to nieustanne poznawanie siebie + zmiana. Jedynie przełamanie zaprzeczenia i przedostanie się przez  zakłamanie do rozumnego myślenia i realistycznej, a nie nałogowej, oceny faktów, może zapoczątkować wyzdrowienie z uzależnienia. Zaledwie zapoczątkować, bo droga do uzyskania zdrowia psychicznego, fizycznego, duchowego, emocjonalnego i społecznego jest długa i trudna.

Alkoholik i proces trzeźwienia

Walka z uzależnieniem od alkoholu ma charakter procesu, postępuje etapowo, stopniowo i nie daje gwarancji nie picia. Początkiem procesu jest wydarzenie, uświadamiające osobie uzależnionej powagę sytuacji jakim jest uzależnienie. Przeważnie jest to utrata bliskiej osoby, utrata pracy itp. Alkoholik, swoje picie i trzeźwienie określa jako dno. Każdy alkoholik musi osiągnąć swoje “dno”, aby móc odbić się ku trzeźwości. Punkt zwrotny w piciu zawsze wiąże się z lękiem i desperacją. Im szybciej osobie uzależnionej zaczną doskwierać konsekwencje picia, tym szybciej powstaną szczeliny  w jego systemie zakłamania. Na alkoholika działają tylko mocne wrażenia, tylko bolesne i kosztowne konsekwencje picia są w stanie rozbudzić motywację do zmiany w jego życiu.

Krok 1. Zmiana postrzegania własnego życia

Pierwszym krokiem do trzeźwienia jest zmiana postrzegania własnego życia pozwalająca uzależnionemu na konfrontację z własnym nałogiem. Jest to moment poniesienia totalnej porażki, bezsilności, zagubienia, lęku i gniewu.

Krok 2. Rozpoczęcie abstynencji

Drugim krokiem w procesie trzeźwienia jest rozpoczęcie abstynencji. W pierwszej fazie, abstynencja jest wymuszona, jednak dzięki podjętym działaniom i uzyskanej pomocy od poradni specjalistycznych przechodzi w fazę stabilizacji. Jeżeli osoba uzależniona nie zmieni myślenia o sobie, jako osobie chorej i uzależnionej proces abstynencji znacznie się wydłuży, a proces zdrowienia stanie się pozorny.

Krok 3. Chęć zmian w życiu

Trzecim krokiem do uzdrowienia jest chęć zmian w swoim życiu. Świadomość i zaangażowanie alkoholika jest punktem zaczepienia w powodzeniu procesu zdrowienia. Alkoholik musi w pewnym momencie przestać “walczyć”, aby zacząć zdrowieć. Walka to :

  • złamanie struktury zaprzeczeń;
  • rozbicie pancerza zakłamania;
  • uznanie siebie za alkoholika;
  • uznanie alkoholizmu za chorobę. 

Tylko akceptacja utraty kontroli nad swoim życiem i spożyciem nadmiernej ilości alkoholu daje możliwość poczucia ulgi, ukojenia i wyciszenia emocjonalnego. Problem nie stanowi zaprzestanie picia, lecz pozostanie w trzeźwości. Trzeźwienie jest określonym stylem życia. Polega na uwalnianiu się od nałogowych schematów myślenia, odczuć i działań oraz utrzymywania trzeźwego obrazu rzeczywistości z samym sobą i innymi ludźmi. Odstawienie alkoholu musi być świadomą i dobrowolną decyzją, a jej powodzenie zależy od ciągłego ponawiania i podtrzymywania swoich przekonań. 

Krok 4. Motywacja do zmian

Krok czwarty to motywacja do zmian. Na zaprzestanie picia, szukanie pomocy i podjęcie leczenia mają wpływ 3 grupy czynników : wiedza , bezradność wobec chęci powrotu do picia kontrolowanego oraz nadzieja na zmianę. Przy diagnozie należy określić:

  • wiedzę osoby uzależnionej na temat własnego problemu;
  • siłę cierpienia i nacisk;
  • poczucie własnej wartości;
  • poczucie wolności wyboru;
  • motywację do zmian. 

Motywacja w procesie zdrowienia osoby uzależnionej postrzegana jest jako początek do zmian i jest dynamiczna, możliwa do modyfikacji i kształtuje się jako efekt współpracy osoby uzależnionej i osoby wspomagającej.

Alkoholik w kapturze z butelką piwa patrzący na jezdnię szukający motywacji do zmian
Motywacja do zmian

TransTeoretyczny Model Zmian. 6 faz procesu trzeźwienia

Faza 1 - przedkontemplacyjna - faza zagubienia i chaosu. Wynika z: niewiedzy, nieświadomości, nie dostrzegania problemu i symptomów, braku konieczności zmiany, zaprzeczaniu niepowodzeniom oraz lokowania źródeł problemu poza sobą.  

Faza 2 - kontemplacyjna - fazie tej towarzyszą: namysł, rozważanie możliwości zmiany, wstępne łączenie problemów z nawykami, brak kontroli nad zachodzącymi procesami w osobie uzależnionej. Jednoczesna próba wprowadzenia zmian przy nie pełnej gotowości do podjęcia działań może przyczynić się do pułapki chronicznej refleksji. Faza ta może zakończyć się cofnięciem do fazy pierwszej bądź przejścia do fazy kolejnej. 

Faza 3 - przygotowanie do zmian - wzmocnienie przekonania do podjęcia zmian w swoim życiu. Stawianie sobie celów, priorytetów oraz szukanie konkretnych sposobów pomocy. 

Faza 4 - faktyczne działanie - faza ta następuje około 6 miesiąca od podjęcia decyzji o leczeniu. Wprowadzenie strategii działania oznaczającej modyfikację dotychczasowego życia. Wprowadzenie zmian w strefie pełnienia ról i radzenia sobie z emocjami. 

Faza 5 - podtrzymywanie. To utrzymywanie działań na rzecz utrwalenia zmiany, powtarzanie nowych czynności i sposobów funkcjonowania oraz przetwarzanie ich na stałe nawyki. 

Faza 6 - trwała, stabilna zmiana .

Przy osiągnięciu celu jakim jest stała zmiana, osoby uzależnione przechodzą przez tzw. koło zmiany zwykle od 3 do 7 razy, co w przypadku uzależnienia od alkoholu może oznaczać okres 2 lat.

Zostaw komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *