Zaburzenia odżywiania są związane nie tylko z jedzeniem, ale ogólniej mówiąc z funkcjonowaniem psychicznym, fizycznym i rozwojem duchowym. Najczęściej spotykane formy zaburzeń odżywiania to anoreksja, bulimia, BED -kompulsywne objadanie się, bigoreksja, progereksja, NES/SRED i otyłość. Część z tych nazw brzmi dla Ciebie egzotycznie i nieznajomo? W kolejnych postach będziemy je opisywać, tak , abyś mógł się z nimi zaznajomić.

Około 70 mln ludzi na całym świecie cierpi na zaburzenia odżywiania. Od roku 1930 systematycznie, co dekadę wzrasta liczba osób na nie cierpiących. Wspólnym elementem osób cierpiących na nie są uczucia niedopasowania, braku pewności siebie, chęć zdobycia kontroli nad swoim życiem, poczucie izolacji i osamotnienia. Te właśnie uczucia powodują, że tak ciężko jest leczyć się z zaburzeń odżywiania i szukać pomocy.

Jakie jest źródło zaburzeń odżywiania?

Najogólniej mówiąc źródłem zaburzeń odżywiania jest brak bezwarunkowej miłości i akceptacji. Często są one powiązane z niestabilnymi i burzliwymi relacjami z rodzicami. Nie dzieje się to często naumyślnie przez rodziców. Nawet najbardziej kochające rodziny mogą niekiedy popełniać błędy, nie rozumiejąc potrzeb i rozwoju swoich dzieci mogą przyczyniać się do rozwoju zaburzeń odżywiania. Przykładowo zbytnio koncentrując się na wyglądzie zewnętrznym, wadze i sylwetce lub mając zbyt wysokie wymagania do swoich córek i synów.

Niektórzy naukowcy sugerują, że dziewczynki cierpiące na anoreksję boją się rozstać z rodzicami, zwłaszcza matkami. Rozwijające się zaburzenia odżywiania są skutkiem chęci zatrzymania swojego rozwoju seksualnego, co jest sposobem na uniknięcie opuszczenia dzieciństwa.