Dysfunkcje w domu rodzinnym połączone z piciem alkoholu bliskiej osoby wpływają negatywnie na rozkład uczuć i zachowań przejawianych przez dzieci w ich późniejszym dorosłym życiu. Syndrom DDA (Dorosłe Dziecko Alkoholika) charakteryzuje się niską samooceną, niskim poziomem samoakceptacji, zamknięciem się w patologicznej przeszłości. Głównym problemem DDA jest aktualne postrzeganie teraźniejszości i rzeczywistości, które są łamane i postrzegane przez pryzmat dzieciństwa i złych doświadczeń. Dzieci alkoholików podatne są na wpływ dorosłych, często są przez nich sterowane, stają się marionetkami. Przez wiele lat nie wiedzą kim są, potrafią odgrywać rolę wyuczone z dzieciństwa.

Jakie rolę odgrywają Dorosłe Dzieci Alkoholików? 

Wyróżnia się cztery postawy dzieci alkoholików: bohater, błazen, kozioł ofiarny i cień. 

  1. Bohater – opiekuje się rodzeństwem, broni pijanego rodzica przed innymi, dobrze się uczy i zachowuje, przyjmuje postawę godną pochwały. Zajmuje się wszystkimi tylko nie sobą, potrafi się kontrolować.
  2. Błazen – czuje, że od niego zależy jaki nastrój będzie panował w domu, jest zabawny, próbuje za każdym razem rozładować atmosferę, dba o nastrój innych. 
  3. Kozioł ofiarny – utwierdza się w uczuciu, że jest wszystkiemu winien, jest zawsze wytykany palcem, buntuje się.
  4. Cień – jest wycofany i niepewny siebie, niezauważalny dla otoczenia. Ze strachu przed awanturami i alkoholem ucieka w głąb siebie wycofuje się z życia codziennego. 

Cztery poziomy zaprzeczania 

Zaprzeczenie definiowane jest negatywnie, jako nieobecność świadomości. Wśród DDA zaprzeczenie wynika z wewnętrznego pragnienia unikania cierpienia, chroni ich przed dostrzeganiem niewygodnych spraw i uczuć, które miały miejsce w ich przeszłości. Pierwszym krokiem do uzdrowienia, zrozumienia swojego wewnętrznego dziecka jest przerwanie milczenia, kolejnym przyznanie się do zaprzeczenia.

Wyróżnia się cztery poziomy zaprzeczenia:

Poziom I: alkoholizm rodziców:

  • usprawiedliwianie rodziców przed innymi, którzy dostrzegają problem z ich nadużyciem alkoholu;
  • tłumaczenie picia alkoholu przez rodziców twierdzeniami: (“tak ciężko pracują”,” coś im się należy od życia”, “przecież jest weekend” itp.);
  • ukrywanie pijaństwa rodziców przed innymi;
  • używanie eufemizmów (piją, bo muszą; piją bo inni piją; piją bo tak wypada itp.)

Poziom II: wpływ alkoholizmu rodziców na dziecko:

  • brak uczuć wobec alkoholizmu rodziców;
  • przyjmowanie wyłącznej odpowiedzialności za wszystkie problemy z dzieciństwa, usprawiedliwianie rodziców;
  • wyparcie świadomości, że alkoholizm rodziców ma wpływ na ich życie. 

Poziom III: nadmierne wykorzystywanie siły woli:

  • zabranianie sobie okazywania uczuć: złości, gniewu, żalu;
  • próba wzniesienia się ponad wszystkie problemy;
  • zwierzchnictwo nad rodzicami;
  • wyparcie alkoholizmu rodziców ze swojego życia. 

Poziom IV: Dorosłe Dzieci Alkoholików i ich stosunek do alkoholu i innych używek:

  • lekceważenie własnego picia alkoholu, porównywanie się do rodziców: ”Nie piję tyle co oni, nie mam problemu z alkoholem” itp.;
  • usprawiedliwianie swojego picia jego pozorną nieszkodliwością “piwo to nie alkohol”;
  • postawa obronna, unikanie tematu nadużycia alkoholu i innych używek.

Droga do wyzdrowienia

Drogą do wyzdrowienia dla DDA jest terapia ich wewnętrznego dziecka: przejście przez przeszłość, analizę teraźniejszości oraz podróż w przyszłość. Aby rozpocząć terapię należy:

  1. Zburzyć mury zaprzeczenia;
  2. Przejść przez wspomnienia, przeanalizować dzieciństwo w rodzinie alkoholików;
  3. Określić poziom stresu pourazowego;
  4. Scharakteryzować poziom współuzależnienia;
  5. Wykonać program 12 kroków DDA;
  6.  Przejść do uzdrowienia. 

(O tym w kolejnej serii artykułów o DDA. )

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *