Co to jest trzeźwość ? 

Trzeźwość to proces, w którym następuje uwalnianie się spod mechanizmu uzależnienia, działania nałogu i powrotu do życia nieskażonego alkoholizmem. Proces ten dotyczy sfery uczuć, myślenia i sposobu życia. Aby zachować trzeźwość osoba uzależniona musi rozwijać w sobie umiejętności radzenia z problemami dnia codziennego i ze stresem. Bardzo ważne jest aby trzeźwy alkoholik potrafił uzyskać stan przyjemności bez wspomagania się alkoholem. Satysfakcja z życia jest istotnym elementem dla każdego trzeźwego alkoholika. Powinien co jakiś czas ocenić swoje zadowolenie z: pracy zawodowej, przyjaźni, zdrowia, rodziny, duchowości. Zachowana równowaga w obszarach życia sprzyja trzeźwości. W procesie dochodzenia do trzeźwości pomaga program 12 kroków AA.

12 kroków AA do trzeźwości

Każda terapia przeciwalkoholowa opiera się na fundamentach. Osoba uzależniona, chcąc zacząć terapię potrzebuję wskazówek życiowych i zaleceń. Zbiór 12 kroków AA to grupa zaleceń, będąca pewnego rodzaju programem życiowym. Program ten to przede wszystkim recepta na szczęśliwe i wydajne życie bez alkoholu.

Osoba uzależniona z programem “12 kroków AA” ma do czynienia pierwszy raz na spotkaniu Anonimowych Alkoholików i jest to : 

  1. Przyznanie się przed samym sobą, że straciło się kontrolę nad ilością wypijanego alkoholu i nad własnym życiem.
  2. Uwierzenie, że istnieje „większa siła”, która może uzdrowić i pomóc odzyskać zdrowy rozsądek i równowagę w życiu.
  3. Postanowienie powierzenia swojego życia Bogu – bez względu na to, jak pojmuje się swojego Boga.
  4. Zrobienie gruntownego i odważnego rachunku sumienia.
  5. Wyznanie Bogu, sobie samemu i ludziom, na czym polegały nasze przewinienia i błędy.
  6. Bycie gotowym do współpracy z Bogiem w walce z nałogiem.
  7. Zwrócenie się do Boga o usunięcie braków i niedostatków z naszego życia.
  8. Zrobienie listy osób, które się skrzywdziło i którym chce się zadośćuczynić.
  9. Zadośćuczynienie osobom, które się zraniło przez swój nałóg.
  10. Kontynuowanie rzetelnego rachunku sumienia i przyznawanie się do popełnionych błędów.
  11. Dążenie do coraz doskonalszej więzi z Bogiem poprzez medytację i modlitwę oraz prośba o poznanie Jego woli i zdolność jej zaakceptowania i wypełniania.
  12. Duchowe przebudzenie, dzięki któremu możliwe jest niesienie pomocy innym osobom uzależnionym od alkoholu.

“12 kroków AA” to program duchowy, trzeźwość, silnie odwołuje się do wiary. Uczestnictwo nie oznacza wiary w Boga. Należy rozróżnić duchowość od religijności. Program ten jest formą szczerej autorefleksji i wprowadzania porządku w życie uzależnionego. Przejście przez przyznanie się do nałogu, po wykonanie rachunku sumienia i analizę życia po uzdrowienie. W realizacji programu 12 kroków AA pomaga również aplikacja mobilna Helping Hand, która wspiera osoby uzależnione.

“12 kroków AA” to program duchowy, trzeźwość, silnie odwołuje się do wiary.
“12 kroków AA” to program duchowy, trzeźwość, silnie odwołuje się do wiary.

Rozwojowy model powrotu do zdrowia 

Rozwojowy model powrotu do zdrowia oraz 12 kroków AA zakłada, że zdrowienie składa się z nakładających się na siebie ciągłych doświadczeń. Doświadczenia te wzajemnie się wzmacniają i wynikają z siebie. Pierwszą fazą jest picie,  kontynuacją jest powrót do zdrowia, a abstynencja nie jest celem głównym, lecz punktem początkowym do trzeźwości.

Na model powrotu do zdrowia składają się:

  • koncentracja na alkoholu;
  • stosunek z otoczeniem;
  • postrzeganie siebie i innych.

Faza pierwsza  – faza picia

Alkohol występuje jako główny motywator działania, jest na pierwszym miejscu, zmniejsza potencjał uczuciowy, poznawczy i społeczny. Przełomem jest sięgnięcie “dna”, utrata kontroli, oraz wyznaczenie punktu, od którego zaczyna się przemiana. 

Faza druga  – przejściowa

Rozpoznanie niezłomności w alkoholowej logice poprzez przełamanie bariery “nie jestem alkoholikiem” na “jestem alkoholikiem”. Zaakceptowanie faktu utraty kontroli nad swoim piciem i faktu bycia uzależnionym. Rozpoczęcie przełamania izolacji społecznej i poszukiwanie pomocy. W kontaktach z innymi alkoholikami, na terapii, spotkaniach AA, doświadczenie poczucia bezpieczeństwa i przynależności. Największe znaczenie ma nowa interpretacja siebie. Alkohol stanowi filtr, przez który alkoholik odbiera stare i nowe informacje. Od jego pamięci do alkoholu zależą behawioralne i poznawcze elementy zmian. 

Faza III – wczesna faza powrotu do zdrowia

Umocnienie nowej tożsamości jako alkoholika. Powolny powrót do relacji towarzyskich, rodzinnych i zawodowych. Zmiana światopoglądu, świadomości oraz postrzegania innych i otoczenia.  Najistotniejsze w tej fazie jest nowe postrzeganie siebie – nowe postawy i wartości nakładają nowe kierunki i ocenę swojej osoby i swoich zachowań w odmienny sposób. Warto w tej fazie przypominać sobie 12 kroków AA.

Faza IV  – ustawiczna trzeźwość

Charakteryzuje się trwałością tożsamości alkoholika, jego zachowań abstynenckich oraz zwiększoną równowagą psychiczną. Alkoholik umacnia swoje umiejętności przebywania z innymi ludźmi i wśród ludzi jednocześnie odzyskując zaufanie do innych i  samego siebie. 

Długotrwała abstynencja - nawroty i wyzwalacze

W długotrwałej abstynencji od alkoholu pomagają czynniki występujące już przed podjęciem leczenia: praca, rodzina, dobry stan zdrowia psychicznego i fizycznego oraz wsparcie trzeźwej postawy w otoczeniu. Ważne jest aby osoba uzależniona w trzeźwym życiu posiadała inny obiekt “uzależnienia” (sport, hobby, wolontariat). Najtrudniejszym okresem w abstynencji jest pierwszy rok. Rozchwiana biochemia mózgu, za sprawą zmniejszonej ilości neuroprzekaźników wpływa na złe samopoczucie, irytację, niepokój i depresję.

Okres trzech pierwszych miesięcy trzeźwości to najtrudniejszy czas i największe zagrożenie dla uzależnionej osoby. W  ciągu tego okresu dochodzi do 70% nawrotów do nawyku. O tym co robić w czasie nawrotu przeczytasz w moim artykule. Jeżeli trzeźwy alkoholik przekroczy 3 miesięczny mur, przechodzi do fazy przystosowania- okresu 7 miesięcy.

Każdy nawrót poprzedzony jest wyzwalaczami, które wywołane są uczuciem głodu alkoholowego. Głównym powodem nawrotu jest stres.

Wyróżniamy wyzwalacze zewnętrzne i wewnętrzne:

Wyzwalacze zewnętrzne to określone miejsca, osoby i sytuacje, które pozwalają poczuć głód alkoholowy.

Przykład: W każdą sobotę po pracy osoba uzależniona spędzała w barze z kolegami, spożywając alkohol. 

Wyzwalacze: koledzy, sobota, bar, lokalizacja baru.  

Wyzwalacze wewnętrzne: emocje, wywołujące uczucie głodu alkoholowego, najczęściej to irytacja, smutek, lęk, frustracja, niepokój, poczucie bezsilności, ból emocjonalny, podekscytowanie, nadmierna pewność siebie, szczęście. 

Przykład: Bojąc się o awans, osoba uzależniona czuła niepokój, poczucie bezsilności, lęk i jednocześnie podekscytowanie. Aby opanować emocje, sięgała po alkohol.

Wyzwalacze: niepokój, bezsilność, lęk, podekscytowanie.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *